เรื่องเล็กน้อยที่ค้างในใจ

มันค้างมาจากการเที่ยวกับทัวร์นั่นแหละ ฉันไปคนเดียว นอกนั้นซิ้ม(คือ หญิงชาวจีนอายุมาก แต่ยังไม่แก่มาก)ทั้งนั้นเลย มีผู้ชายสามคนผู้หญิงสิบสองคนรวมทั้งฉัน ฉันไปคนเดียว นอกนั้นเขารู้จักกันหมด ฉันพักกะซิ้มคนหนึ่ง สวยเชียวอายุ ๖๒ ปี ฉันบริการดูแลทุกอย่างเท่าที่จะช่วยได้ตั้งแต่บนรถจนถึงห้องพัก วันแรกที่เข้าพักน่ะฉันเสียบกุญแจห้องให้ซิ้มเข้าไปก่อนฉันรีบไปเช็ค mail และ msn ไปหาลูก กลับมาแกโวยวายใหญ่หาว่าฉันทิ้งแกอยู่คนเดียว แกเปิดน้ำไม่เป็น ต้องให้บริกรมาช่วย ทั้งยังทำก็อกน้ำเขาหลุดด้วย แต่ตอนที่ฉันกลับมาแกกลับเอาน้ำออกจากอ่างไม่ได้ ฉันจัดการระบายน้ำออก เปิดโทรทัศน์ให้ แล้วจึงจัดการกับตัวเอง ซิ้มเห็นฉันทาครีม จึงถามว่าครีมอะไร ฉันบอกว่าลูกสาวซื้อมาให้จากอเมริกา ไม่มีอะไรหรอก วันถัดมาเมื่อกลับมาฉันเปิดประตูห้องซิ้มบอกฉันว่าจะไปเล่นเน็ตก็ไปเหอะ ฉันกลับมาก็อาบน้ำนอนทีเดียว เช้าวันที่สามนั่นเองเมื่อฉันอาบน้ำเสร็จซิ้มเข้าห้องน้ำจึงเห็นว่าครีมที่ฉันบอกว่าลูกซื้อมาให้มันหายไปกว่าครึ่งที่เหลืออยู่ คาดว่าทาทั้งตัวก็ไม่หมดขนาดนั้น คงควักใส่กระปุกของแกไปด้วย ความเดือดในใจมันวิ่งปรู๊ดสูงขึ้นมาเลย แต่ความเป็นครูสะกดให้ฉันนิ่งอยู่พักหนึ่ง เก็บสีหน้าความไม่พอใจทั้งหมดไว้ ฉันไม่ได้ถาม ซิ้มออกจากห้องน้ำเห็นฉันทาครีมจึงพูดว่า หอมดีนะ เหมือนกลิ่นผลไม้ ฉันตอบค่ะคำเดียว คุณจะคิดว่าฉันขี้เหนียวไหม? ที่โกรธซิ้ม ฉันควรถามว่าคุณทำไงมันถึงหมดไปขนาดนี้? เด็กทำความสะอาดห้องมันควักเอาไปใช่ไหม? อยู่กันสองคนแล้วจะให้ถามทำไมว่าใครเอา มันของใช้ส่วนตัวนะ ฉันเสียความรู้สึกมาก นึกไม่ออกว่าเคยแอบเอาของใครแบบนี้บ้างรึเปล่า ถือว่าเป็นกรรมที่ฉันคั่งค้างกะซิ้มเขามาก่อนก็ได้ ฉันเพียงอยากเล่าให้ฟังน่ะ เพื่อว่าใครที่เดินทางแล้วเจอเพื่อนร่วมห้องเป็นอย่างนี้จะได้ระวัง ลูกสาวฉันบอกว่าที่หลังแม่อย่าบอกว่าซื้อมาจากอเมริกา ให้บอกว่าซื้อมาจากลาว..........

ตกค้างจาก.........เสียมราฐ

เวลาเช้าของฉัน

เมื่อลืมตาตอนเช้าขณะที่อยู่บนเตียง คุณทำอะไรก่อน?
เป็นเหมือนฉันป่ะ.....
เดี๋ยวนี้ลูกโตแล้ว
ในฐานะแม่บ้าน....เช้านี้กินอะไรดี? ในตู้เย็นมีอะไรบ้าง?
เปล่า... ยังอยากนอนต่อ ให้สายตาปรับแสงสักครู่ เอามือแนบลำตัวลุกนั่ง 10 ครั้ง
กางแขนออกยกขาขึ้น 10 ครั้ง จับหน้าท้อง ใต้อก รอบเอว ไขมันหนาขึ้นอีกแล้ว
รีบลุกขึ้น หุงข้าว เปิดตู้เย็นเตรียมอาหารหรือผลไม้ใส่บาตร (อายพระน่ะ..หากไม่ใส่
เพราะพระผ่านหน้าบ้านทุกวัน)

เตรียมอาหารเช้าสำหรับสองคน(ก็เหลือกันแค่สองคน) รีดผ้า(ของใครของมัน) พออีกคนใส่บาตรเสร็จ ก็ทานข้าวก่อน ให้อาหารแมว(หกตัว..ไม่รู้มันจะเกิดออกมาทำไมนักหนา) แย่งห้องน้ำ แต่งตัวอย่างรวดเร็ว รีบไปทำงาน....ลัน..ลันลา.....

ทั้งหมดนี้ยังไม่ไปทำงานเลย..!!!..

เมื่อก่อนลูกยังเล็ก
เช้าย่องลงจากเตียง กลัวลูกตื่น ทำกับข้าวรีบอาบน้ำแต่งตัว ขึ้นไปจ๊ะเอ๋...เพราะเจ้าตัวเล็กทั้งสองตื่นแล้ว รีบอาบน้ำให้ลูก รีบแต่งตัวและป้อนข้าวลูก รีบเอาลูกขึ้นรถไปส่งลูกที่โรงเรียน(ลูกอยู่ ป.1-2)แล้วรออีกคน ตัวเองจึงจะไปโรงเรียน อีกคนที่รอนะเรอะ...ก็นุ่งผ้าเช็ดตัว กว่าจะอาบน้ำ กว่าจะกินข้าว กว่าจะแล้วเสร็จอยากจะ.....รำคาญ..... ปานนั้นก็อยู่ด้วยกันมาจนลูกโต
น่าเบื่อฉิบ........